(گفت و شنود امروز کیهان)
گفت: یک تحلیل گر انگلیسی، ادعاهای گروه های ضد انقلاب درباره مردمی بودن ماجرای موسوی را مسخره کرده و نوشته است؛ درحالی که آمریکا و اروپا به شکست خود اعتراف کرده اند، این گروه ها همچنان به بازی قبلی خود مشغولند.
گفتم: چیکار به کار اونا داره، بذار حیوونکی ها بازیشون رو بکنند!
گفت: همین تحلیل گر می نویسد؛ داستان هایی که گروه های اپوزیسیون ایران درباره موفقیت های خود می سازند به فیلم های تخیلی شبیه است.
گفتم: یک خالی بند به دوستش می گفت؛ دیروز رفتم جنگل، 2 تا شیر، یک پلنگ و 5 تا آهو شکار کردم! رفیقش که از او خالی بندتر بود با بی اعتنایی گفت؛ فقط همین؟! و خالی بند اولی جواب داد؛ مگه با یک تیر، بیشتر از این هم می شد؟ و خالی بند دومی با تعجب گفت؛ تازه تفنگ هم داشتی؟!
(گفت و شنود امروز کیهان)
گفت: چند سایت متعلق به گروه های ضد انقلاب با حسرت نوشته اند که موسوی و کروبی نباید مخالفت خود با اساس جمهوری اسلامی ایران را آشکار می کردند.
گفتم: یعنی چی؟! خب اگر هم آشکار نمی کردند باز هم مردم از مواضع و عملکرد آنها خیلی زود متوجه می شدند که هدف نهایی این جریان، مقابله با انقلاب اسلامی است.
گفت: این سایت ها نوشته اند، موسوی و کروبی می توانستند به تدریج و طی مدتی طولانی انگیزه و هدف واقعی خود را در پوشش شعارهای اسلامی پنهان کنند ولی انگار با یکدیگر برای نشان دادن مخالفت خود با انقلاب کورس گذاشته بودند!
گفتم: راننده ای یکی از دوستانش را بغل دست خود نشاند و بعد با سرعت زیاد شروع به رانندگی کرد، 100 ، 120 ، 130، 160 کیلومتر...و هر چند دقیقه یکبار از دوستش می پرسید؛ ترسیدی؟ بند دلت پاره شد؟!... چند روز بعد دوستش او را بغل دست نشاند و پا روی گاز گذاشت و با سرعت تمام راه افتاد و هر از چند گاه از رفیقش می پرسید، ترسیدی؟ بند دلت پاره شد؟ و طرف از ترس مرگ گفت؛ آره! آره! بند دلم پاره شد، حالا نگه دار و راننده جواب داد، دیگه فایده نداره، ترمز بریده!
