دیگر کبوتران همه می دانند
احوال این کلاغ سیه رو را
من گرگ قصه های کسی هستم
با من چه کار ضامن آهو را
ای حلقه ی غلامی تان در گوش
تو معدن طلای خراسانی
با این وجود نذر تو خواهد کرد
مادر بزرگ چند النگو را
عاشق دل اش خوش است به لبخندی
زائر دل اش به پنجره ی فولاد
آن قدر گریه کرد که فهمیدند ...
این خیل بی شمار، غم او را
چشمان من دخیل خراسان ست
آن قدر گریه می کنم آن گونه ...
آن گونه که نگاه کنند امشب
انبوه زائران تو این سو را
مشهد گلی ست سر سبد گل ها
دیگر به رشت باز نخواهم گشت
آدم که می رسد به گل نرگس
از یاد می برد گل شب بو را
آرش پورعلیزاده ـ رشت
نویسنده : منشور اطلاعات ; ساعت ٦:٤٥ ق.ظ روز جمعه ۸ آبان ۱۳۸۸
کلمات کلیدی :آرش پورعلیزاده
